Σάββατο 14 Ιουνίου 2008

Nature or Nurture ?

Είμαι Gay. Αυτό είναι μια σίγουρη και αδιαμφισβήτητη αλήθεια. Δεν χωράει καμία αμφιβολία. Οι ερωτικές μου επιλογές, το γούστο μου, οι απόψεις μου, οι σκέψεις μου, οι επιλογές της καθημερινότητάς μου, είναι όλα Gay. Και δεν εννοώ «αδερφίστικα». Εννοώ Gay.

Γιατί όμως είμαι Gay; Σίγουρα για να διαβάζει κάποιος αυτό το post θα έχει αναρωτηθεί έστω και μία φορά (κάποιοι σαν εμένα ή τον Apsoy το σκεφτήκαμε πολλές περισσότερες) «γιατί είμαι Gay;» ή «τι με έκανε Gay;».

Και οι δύο ερωτήσεις, λένε οι επιστήμονες, είναι σωστές στη βάση τους. Το γιατί να τις κάνουμε είναι ένα μεγάλο θέμα, το οποίο περιλαμβάνει ελλιπή εκπαίδευση, ενημέρωση, κοινωνικά ταμπού, ρατσισμό και κάθε λογής διάκριση που αντιμετωπίζουν οι Gay. Ωστόσο οι δύο αυτές ερωτήσεις γίνονται. Και δέχονται πολλές απαντήσεις.

Gay λοιπόν γεννιέσαι ή γίνεσαι; Και αν γεννιέσαι, δεν έχεις μετά καμία «ελπίδα»; Και αν γίνεσαι, ποιο ήταν το «μοιραίο λάθος» στην ανατροφή σου που σε έκανε Gay; Ας δούμε λοιπόν μία-μία τις ερωτήσεις και τις απαντήσεις που έχουν δοθεί κατά καιρούς, για να φτάσουμε στις επικρατέστερες (ούτε διαγωνισμός Miss-Hellas να ήταν).

Gay γεννιέσαι ή γίνεσαι; Η άποψη ότι όλα ή σχεδόν όλα τα χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς και του χαρακτήρα ενός ανθρώπου είναι επίκτητα («γίνεσαι» δηλαδή) είναι γνωστή και ως tabula rasa («κενό πινάκιο»). Κάποτε η άποψη αυτή φαινόταν ως η λογική εξήγηση των στοιχείων της συμπεριφοράς ενός ανθρώπου. Δεδομένου όμως ότι σήμερα γνωρίζουμε πως και οι δύο παράγοντες («γεννιέσαι» και «γίνεσαι») παίζουν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της προσωπικότητας και του χαρακτήρα ενός ανθρώπου, η άποψη αυτή μοιάζει (κατά πολλούς επιστήμονες) μάλλον αφελής. Όταν ρώτησαν τον γνωστό ψυχολόγο Donald Hebb, λέγεται πως η απάντηση που έδωσε ήταν: «τι από τα δύο συμβάλει περισσότερο στο εμβαδόν ενός τριγώνου; Η βάση ή το ύψος;». Άρα λοιπόν το να είσαι Gay (όπως και κάθε άλλη έκφανση της προσωπικότητας ενός ανθρώπου) δεν είναι ούτε αποτέλεσμα γονιδιακής επιρροής, ούτε αποτέλεσμα επίδρασης του περιβάλλοντος, αποκλειστικά.

«Και τι μας νοιάζει ρε Phoebus αν γεννιέσαι ή αν γίνεσαι;»

Μας νοιάζει γιατί αν δεχτούμε ΜΟΝΟ ότι «γίνεσαι» τότε είτε μιλάμε για κάποια επιλογή την οποία θα μπορούσαμε να έχουμε αποφύγει (όπως κάποιοι στενόμυαλοι ετεροφυλόφιλοι θέλουν να πιστεύουν) είτε να την ξανακάνουμε, επιλέγοντας το «σωστό» μονοπάτι της ετεροφυλοφιλίας. Γιατί τότε θα δικαιολογήσουμε και αυτούς που θέλουν να μας αλλάξουν είτε με την «πειθώ» είτε με τη βία (ας θυμηθούμε τα πειράματα/βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ που έκαναν οι Ναζί στους ομοφυλόφιλους, για να τους «επαναπροσανατολίσουν» σεξουαλικά). Και ακόμα κι αν δεν είναι επιλογή μας, αλλά αποκλειστικά «λάθος της μαμάς ή του μπαμπά» και πάλι φορτίζουμε με ενοχές τους ανθρώπους που χάρισαν τις ζωές τους για να μας αναθρέψουν και να μας βοηθήσουν να φτάσουμε εδώ που είμαστε τώρα. Δυστυχώς πολλοί από αυτούς δεν γνωρίζουν ότι το να είναι ο γιος τους Gay δεν είναι κάτι κακό, με αποτέλεσμα να μην είναι σπάνια η ερώτηση «τι έκανα λάθος, παιδί μου;»

Κι όμως, δεν έχουν κάνει κάτι λάθος. Αν εξαιρέσουμε τις περιπτώσεις κακομεταχείρισης (που εύχομαι να μην υπήρχαν), οι περισσότεροι ήταν άριστοι γονείς και ελάχιστα πράγματα έκαναν διαφορετικά κατά την ανατροφή των Gay παιδιών τους, σε σχέση με όσα έκαναν οι γονείς των ετεροφυλόφιλων παιδιών.

Ακόμα κι αν δεν έκαναν κάτι λάθος οι γονείς, ίσως το λάθος να έγινε στον κοινωνικό περίγυρο. Ίσως στο σχολείο. Ίσως στην ομάδα ποδοσφαίρου ή στα μαθήματα γαλλικών. Αλήθεια, πιστεύει κανείς μας ότι έγινε Gay επειδή τον έστελναν να κάνει 10 ώρες γαλλικά την εβδομάδα; Ή κάποιος από μας έγινε Gay επειδή έβλεπε σε μικρή ηλικία τα «πουλάκια» των συναθλητών του στα αποδυτήρια; Η αλήθεια είναι πως ακριβώς επειδή ήταν Gay διέπρεψε στα γαλλικά και ακριβώς επειδή ήταν Gay εντυπωσιαζόταν από το πουλάκι του Γιωργάκη και όχι (όπως όλα τα υπόλοιπα παιδάκια της ομάδας) από τα καινούρια παπούτσια με «τάπες» που μόστραρε.

Με το να λέμε λοιπόν «γίνεσαι» είτε κρατάμε το μπαλάκι εμείς και φέρουμε την «ευθύνη» αυτού του μιαρού και απεχθούς είδους ανθρώπων που είμαστε (αμφιβάλλεις ότι πολλοί έχουν τέτοια άποψη για τους Gay;) είτε οδηγούμε τη μαμά στον ψυχίατρο, για ώρες ψυχανάλυσης, μήπως και βρει το λάθος στις κόκκινες γόβες που φόρεσε το πρώτο Πάσχα που μας πήγε στην Εκκλησία ή στα ροζ κεράκια της πρώτης τούρτας των γενεθλίων μας.

Αν από την άλλη δεχτούμε ότι για όλα «φταίνε» ΜΟΝΟ τα γονίδια, γλιτώνουμε και το λιθοβολισμό από τους θεριακλήδες και τα λεφτά από τους ψυχιάτρους της μαμάς. Ωραία, θα έλεγε κάποιος. Αυτό μας συμφέρει.

Μας συμφέρει όμως όντως; Δεν είμαστε τίποτα περισσότερο από μια γονιδιακή μετάλλαξη; Κάτι σαν την μεσογειακή αναιμία. Είμαστε μια γονιδιακή πάθηση, η οποία ίσως βρει τη γιατρειά της με τα μαγικά που κάνει η Γενετική; Και πάλι όχι! Γιατί αν ήμασταν απλώς ένα παιχνίδι των γονιδίων, τότε και ο παππούς μου θα έπρεπε να συμμετείχε στο Pride και ο μπαμπάς μου να μερακλώνει με Madonna, αντί για Κατερίνα Στανίση. Τη στιγμή μάλιστα που η γιαγιά και η μαμά θα έκαναν κόντρες με τις Harley τους, για να εντυπωσιάσουν «αθώα κοριτσάκια». Δεν είναι έτσι όμως! Ως γνωστόν, οι Gay δεν γεννάμε (κι ας σπάνε το κεφάλι τους κάποιοι για να βρουν πως πολλαπλασιαζόμαστε), άρα λοιπόν δεν κληροδοτούμε το «χαλασμένο» μας γονίδιο. Η Επιστήμη της Γενετικής μας λέει από την πλευρά της ότι το να συμβαίνει η ίδια μετάλλαξη, σε τόσα πολλά άτομα και σε τόσα πολλά σημεία ανά τον κόσμο (10% λένε οι επίσημες στατιστικές - αν ρωτήσεις τα «κρεβάτια» ορισμένων, θα σου δώσουν ακόμα μεγαλύτερα ποσοστά) είναι μάλλον απίθανο. Πως λοιπόν διασπείρεται αυτό το γονίδιο, το οποίο μας κάνει να τα βλέπουμε όλα ροζ;


Γι’ αυτό ας επιστρέψουμε στο «εμβαδόν του τριγώνου». Είμαστε ολοκληρωμένες προσωπικότητες (με μερικές εκρήξεις υστερίας καμία φορά, το δέχομαι) γιατί αυτοί είμαστε. Ίσως να είχαμε την προδιάθεση, ίσως και να μας επηρέασε το περιβάλλον. Αλλά σίγουρα δεν είναι κάτι από όλα αυτά, μόνο του και αποκλειστικό. Γίναμε αυτό που είμαστε, όπως όλα τα παιδάκια. Είμαστε ένα από τα χρώματα της παλέτας που ζωγραφίζει αυτόν τον κόσμο. Και ακόμα κι αν κάποιοι θέλουν να μας παρομοιάσουν με το μαύρο, ας τους απαντήσουμε ότι ακόμα κι αυτό είναι πολύτιμο. Χρωματίζει τις σκιές και δίνει βάθος και προοπτική.

Αν σε κάποιους δεν αρέσει το χρώμα μας, ας ζήσουν στο δικό τους, μονόχρωμο καμβά. Η διαφορετικότητα είναι ομορφιά. Όσοι μπορούν να τη διακρίνουν, θα μπορούν να αποδεχτούν πρώτα τον εαυτό τους και μετά τους άλλους. Οι υπόλοιποι, απλά θα παρακολουθούν αποχαυνωμένοι...



Υ.Γ.: Ζητώ συγνώμη από την αισθητική κάποιων, σχετικά με τη μουσική μου επιλογή, αλλά τα λέει πολύ καλά ο Πανούσης...

Σάββατο 7 Ιουνίου 2008

"Ελάτε όπως είσθε"

Φίλοι μου, σας χαιρετώ.


Μπορεί να απουσίαζα καιρό από τη blogόσφαια για κάποιους προσωπικούς λόγους, όμως πιστεύω πως τώρα είναι ανάγκη, περισσότερο από ποτέ, να επιστρέψω και να χρησιμοποιήσω κι εγώ το λόγο μου για την προάσπιση κάποιων (σε άλλες χώρες) αυτονόητων δικαιωμάτων.

Θα αρχίσω λοιπόν παραθέτοντας ένα «διάλογο» που είχα στο blog του Μητροπολίτη Καλαβρύτων και Αιγιαλείας, τμήμα του οποίου λογοκρίθηκε.



Αρχική ανάρτηση:

http://mkka.blogspot.com/2008/06/blog-post_03.html

Με ύπουλο τρόπο –πρωΐ πρωΐ- σήμερα 2 Ιουνίου 2008 έγινε τελικά στο Δημαρχείο της Τήλου η «ένωση» δύο ομοφυλοφίλων ζευγών, όχι ζευγαριών, («άνδρας» με «άνδρα» και γυναίκα με γυναίκα»), ανακοινώθηκε δε πανηγυρικά γύρω στίς 8 π.μ. από τα πρωϊνά δελτία ειδήσεων των της τηλεοράσεως !!!!!

Ο κ. Δήμαρχος Τήλου έγραψε στα παληά του υποδήματα τις επισημάνσεις του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου κ. Σανιδά!

Ο κ. Βαλλιανάτος, Πρόεδρος του Ομίλου των Gays προβλήθηκε ως ήρωας από τα δελτία αυτά. Ο κ. Βαλλιανάτος ήταν Γενικός Γραμματεύς του Υπουργείου Παιδείας επί Υπουργού Παιδείας κ. Γεωργίου Παπανδρέου.

Φορέας του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Προνοίας, όπως δημοσιεύθηκε από το Blog «troktiko» χθες, είναι χορηγός του Φεστιβάλ των Ομοφυλοφίλων με τίτλο ATHENS PRIDE 2008.

Όλα λοιπόν βαίνουν καλά στον ευλογημένο αυτό τόπο μας! Ο καθένας κάνει ό,τι του κατεβάσει το κεφάλι και ουδείς ενοχλείται. Η επίκληση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι το ισχυρό επιχείρημα όλων των παρανομούντων.

ΑΛΛΑ, κύριε Πρωθυπουργέ, ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΗ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ; ΔΙΟΤΙ ΩΣ ΕΛΛΗΝ ΠΟΛΙΤΗΣ ΕΓΩ ΕΝΟΧΛΟΥΜΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ κ. ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΤΗΛΟΥ.

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΗ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΝΗΠΙΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΙΚΡΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΕΘΙΖΟΝΤΑΙ ΠΛΕΟΝ ΣΕ ΕΝΑ ΑΦΥΣΙΚΟ ΤΡΌΠΟ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΣΥΜΒΙΩΣΕΩΣ;

ΠΟΙΟΣ ΘΑ ΜΟΥ ΕΓΓΥΗΘΗ ΟΤΙ ΑΥΡΙΟ ΔΕΝ ΘΑ ΔΟΥΜΕ ΚΑΙ «ΓΑΜΟ» ΜΕΤΑΞΥ ΕΝΟΣ «ΚΥΡΙΟΥ» ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΚΥΛΟΥ ΤΟΥ;
ΠΟΙΟΣ ΔΗΛ. ΘΑ ΜΟΥ ΕΓΓΥΗΘΗ, ΟΤΙ ΘΑ ΑΠΟΤΡΑΠΗ Η ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΚΤΗΝΟΒΑΣΙΑΣ, ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΠΟΙΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΖΗΤΗΣΟΥΝ ΑΝΑΙΣΧΥΝΤΩΣ ΜΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ;

Αγαπητοί μου φίλοι,

Η Ελλάδα μας εισέρχεται σε περίοδο μαζικής παρακρούσεως! Η Ελλάδα μας μοιάζει να μετατρέπεται σε ένα απέραντο φρενοκομείο! Ζητούνται επειγόντως πρότυπα ζωής!

Στα δύο αυτά ανθρωποειδή «ζεύγη», όχι ζευγάρια, τα οποία σήμερα επισημοποίησαν την «ένωσή» τους μπροστά στον κ. Δήμαρχο Τήλου αφιερώνω τα παρακάτω λόγια του Αποστόλου Παύλου από την προς Ρωμαίους επιστολή, κεφ. 1 στ. 18- 32.

Πάντοτε υπήρχαν τα ελαττώματα αυτά στην ανθρώπινη Κοινωνία, αλλά και πάντοτε ήσαν καταδικαστέα ως «παρά φύσιν» αμαρτήματα. Για πρώτη φορά τώρα, προβάλλονται «γυμνῇ τῇ κεφαλῇ» ως Φ Υ Σ Ι Κ Ο Σ - Τ Ρ Ο Π Ο Σ - Ζ Ω Η Σ. Εμπρός λοιπόν ΤΟ ΦΡΕΝΟΚΟΜΕΙΟΝ «Η ΕΛΛΑΣ» προβάλλει ενώπιόν μας. Χαρείτε το.
+ Ο Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος,
Τρίτη 3 Ιουνίου 2008, Ώρα 10.30'π.μ.

ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ 1 ,18-32

18 Αποκαλύπτεται γαρ οργή Θεού απ' ουρανού επί πάσαν ασέβειαν και αδικίαν ανθρώπων των την αλήθειαν εν αδικία κατεχόντων, 19 διότι το γνωστόν του Θεού φανερόν εστιν εν αυτοίς• ο γαρ Θεός αυτοίς εφανέρωσε. 20 τα γαρ αόρατα αυτού από κτίσεως κόσμου τοις ποιήμασι νοούμενα καθοράται, η τε αΐδιος αυτού δύναμις και θειότης, εις το είναι αυτούς αναπολογήτους, 21 διότι γνόντες τον Θεόν ουχ ως Θεόν εδόξασαν η ευχαρίστησαν, αλλ' εματαιώθησαν εν τοις διαλογισμοίς αυτών, και εσκοτίσθη η ασύνετος αυτών καρδία• 22 φάσκοντες είναι σοφοί εμωράνθησαν, 23 και ήλλαξαν την δόξαν του αφθάρτου Θεού εν ομοιώματι εικόνος φθαρτού ανθρώπου και πετεινών και τετραπόδων και ερπετών. 24 Διο και παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εν ταις επιθυμίαις των καρδιών αυτών εις ακαθαρσίαν του ατιμάζεσθαι τα σώματα αυτών εν αυτοίς, 25 οίτινες μετήλλαξαν την αλήθειαν του Θεού εν τω ψεύδει, και εσεβάσθησαν και ελάτρευσαν τη κτίσει παρά τον κτίσαντα, ος εστιν ευλογητός εις τους αιώνας• αμήν. 26 Δια τούτο παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις πάθη ατιμίας. αι τε γαρ θήλειαι αυτών μετήλλαξαν την φυσικήν χρήσιν εις την παρά φύσιν, 27 ομοίως δε και οι άρσενες αφέντες την φυσικήν χρήσιν της θηλείας εξεκαύθησαν εν τη ορέξει αυτών εις αλλήλους, άρσενες εν άρσεσι την ασχημοσύνην κατεργαζόμενοι και την αντιμισθίαν ην έδει της πλάνης αυτών εν εαυτοίς απολαμβάνοντες. 28 Και καθώς ουκ εδοκίμασαν τον Θεόν έχειν εν επιγνώσει, παρέδωκεν αυτούς ο Θεός εις αδόκιμον νουν, ποιείν τα μη καθήκοντα, 29 πεπληρωμένους πάση αδικία πορνεία πονηρία πλεονεξία κακία, μεστούς φθόνου φόνου έριδος δόλου κακοηθείας, 30 ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγείς, υβριστάς, υπερηφάνους, αλαζόνας, εφευρετάς κακών, γονεύσιν απειθείς, 31 ασυνέτους, ασυνθέτους, αστόργους, ασπόνδους, ανελεήμονας• 32 οίτινες το δικαίωμα του Θεού επιγνόντες, ότι οι τα τοιαύτα πράσσοντες άξιοι θανάτου εισίν, ου μόνον αυτά ποιούσιν, αλλά και συνευδοκούσι τοις πράσσουσι.



ΚΑΙ ΩΣ ΕΠΙΜΕΤΡΟΝ Ο ΙΣΤΟΤΟΠΟΣ ΑΠΟ ΤΟ blog “troktiko”

Δευτέρα, 2 Ιούνιος 2008



Απάντηση του Phoebus:

Κύριε Αμβρόσιε

Έφθασα στον ιστότοπο σας, αναζητώντας πληροφορίες για το γάμο των ομοφυλοφίλων.

Όντας κι εγώ blogger και ομοφυλόφιλος, με σεβασμό και διαλλακτικότητα, θέλω να σας υποβάλω μερικά ερωτήματα, τα οποία αφενός θα ήλπιζα να εμφανιστούν στα σχόλια του ιστοτόπου σας, αφού η Εκκλησία και οι λειτουργεί της προασπίζονται την ελευθερία του ανθρώπου και αφετέρου θα ήλπιζα να πάρουν κάποια απάντηση.

Κατ’ αρχάς θα ήθελα να μου εξηγήσετε για ποιο λόγο η Εκκλησία της Ελλάδας θα πρέπει να γνωμοδοτεί για ένα θέμα που δεν περιορίζεται μόνο στους κόλπους της. Άλλως ειπείν, για ποιο λόγο θα πρέπει κάποιος που δεν τυχαίνει να εντάσσεται στο σώμα της Εκκλησίας ή έχει επιλέξει να απομακρυνθεί από αυτό, να υπόκειται στους περιορισμούς (ή συμβουλές) αυτού του σώματος; Δεν μοιάζει με επιβολή απόψεως αυτό;

Δεύτερον, θα ήθελα πολύ να μάθω για ποιον λόγο να μην επιτρέπεται η ελεύθερη έκφραση της αγάπης δύο ανθρώπων; Εντός ή εκτός της Χριστιανικής κοινότητας, οι ομοφυλόφιλοι που επιλέγουν να δεσμευθούν με το γάμο (ή με οποιοδήποτε σύμφωνο συμβίωσης) το κάνουν γιατί ΑΓΑΠΟΥΝ ο ένας τον άλλο. Γιατί καταδικάζουμε αυτό το αγνό συναίσθημα; Και ποιος γνώμονας στοιχειοθετεί την ορθότητα και το εύρος της αγάπης; Μπορεί να αμφισβητηθεί η αγάπη, όταν είναι έμπρακτη, μέσα από πράξεις της καθημερινότητας αυτού του ζευγαριού; Κι αν δεν μπορεί να αμφισβητηθεί, τότε γιατί κατακρίνεται;

Τονίζω, εν κατακλείδι, ότι το σχόλιο μου αυτό σκοπό δεν έχει σε καμία των περιπτώσεων να προκαλέσει, αλλά αντιθέτως πιστεύω στη σοφία των χρόνων και των γνώσεων σας και ευελπιστώ να αποτελέσει -τρόπον τινά- βήμα διαλόγου. Αφού (φαντάζομαι θα συμφωνείτε κι εσείς) ο διάλογος είναι και το «όπλο» που χρησιμοποίησε ο Ιησούς, ενώ οι αβάσιμοι αφορισμοί που Τον λοιδορούσαν ήταν τα «όπλα» του ιερατείου που Τον σταύρωσε.
4 Ιούνιος 2008 12:35 μμ



Απάντηση Μητροπολίτου:

ΠΡΟΣ ΤΟΝ κ. PHOEBUS

Αγαπητέ μοι,

Απαντώ εν συντομία στα ερωτήματά σας. Και απαντώ με αγάπη και συμπάθεια πρός τό πρόσωπό σας.
Η Εκκλησία γνωμοδοτεί, διότι ερωτᾶται από τόν κ. Υπουργό.
Η Εκκλησία ερωτάται, διότι εκπροσωπεί καί εκφράζει το 95% του ελληνικού πληθυσμού. Άλλωστε οι σχέσεις Κράτους-Εκκλησίας στην Ελλάδα ακόμη είναι σχέσεις συνεργασίας.
Η Εκκλησία γνωμοδοτεῖ για το πλήρωμα των πιστών της. Δεν αναμειγνύεται εις τα ήθη και έθιμα των άλλων. Ενδιαφέρεται όμως γιά την διατήρηση των ελληνοχριστιανικών αρχών καί παραδόσεων και έχει χρτέος να τό πράττει. Το Σύνταγμα προνοεί για την ελληνοχριστιονική παιδεία.
Η Αγάπη είναι αρετή. Αλλά η αγάπη εις την οποίαν σείς αναφέρεσθε, δεν είναι η Αγάπη που εδίδαξε ο Χριστός ως καινούργια εντολή. Η Αγάπη περί της οποίας σεις ομιλείτε είναι η συμπάθεια και η ψυχοσωματική έλξις δύο προσώπων. Αυτή η έλξις δεν ονομάζεται αγάπη, αλλά ερωτική ἐλξις και σχέσις. Άλλο λοιπόν η αγάπη καί έτερον τι ο έρωτας.
Η Αγάπη κινεί την ψυχήν, ο έρωτας όμως κινεί τις ορμές. Ερεθίζει τό σώμα. Γι αυτό και η ερωτική αγάπη πολλές φορές είναι τυφλή. Πολλοί, ευρισκόμενοι σε ερωτικό αμόκ, συχνά φονεύουν το αγαπώμενο πρόσωπο!
Η Αγάπη του Χριστού μας είναι οικουμενική. Αγκαλιάζει όλους!΄Ό έρωτας είναι αγάπη επιλεκτική και αποκλειστική συγχρόνως!
Ο έρωτας δικαιολογεἰται μεταξύ δύο ετεροφύλων προσώπων. Η ερωτική σχέσις μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου είναι αρρώστεια της ψυχής και του σώματος! Είναι εκτροπή εκ των φυσικών νόμων και διαστροφή.
Να σας εξηγήσω την τραγικότητα της διαστροφής. Κάποτε ζούσε εδώ στην πόλη μας ένας ταλαίπωρος άνθρωπος. Δεν έτρωγε φαγητό. Έτρωγε όμως με λαιμαργία τά αποτσίγαρα, τις γόπες που λέμε, που έβρισκε στο δρόμο, στο πάτωμα, οπουδήποτε. Δεν έτρωγε ένα γλυκό,που του έδινες. Έτρωγε όμως το περίβληα του γλυκού, τό χαρτί! Αυτό είναι διαστροφή. Και τούτο είναι αρρώστεια της ψυχής, του νοός και του σώματος!
Αυτή τη σχέση, την ομοφυλοφιλική σχέση, την καταδικάζει ο Κύριος. Έρριψε φωτιά απ' τὀν Ουρανό για νά καταστρέψει τα Σόδομα και τα Γόμορρα!
Αγαπητέ μου ευρίσκεσθε στην πλάνη. Καιρός να συνέλθετε και να επανέλθετε στο φυσιολογικό τρόπο ζωής, ακόμη και στον ερωτικό φυσιολογικό δρόμο. Αγωνισθὴτε. Ο Θεός θα σας βοηθήσει.
Με αγάπη Χριστού
+ Ο Κ.και Αι. Α
04.06.2008, Ώρα 3.20' μμ
4 Ιούνιος 2008 3:21 μμ



Απάντηση του Phoebus που λογοκρίθηκε:

Γνωρίζω πως δεν απαντώ εκ μέρους ολόκληρης της Ομοφυλόφιλης, Λεσβιακής Κοινότητας Ελλάδας, γι’ αυτό θα περιοριστώ να πω πως τα παρακάτω αποτελούν προσωπικά λεγόμενα, αν και είμαι σίγουρος πως θα έβρισκαν σύμφωνη τη μεγάλη πλειοψηφία των μελών της Κοινότητας.

Κατ’ αρχάς να ανταπαντήσω στον Μητροπολίτη, κ. Αμβρόσιο, κάνοντας μερικές διορθώσεις: Η Ελληνική Ομοφυλοφιλική Κοινότητα Ελλάδας, αποτελεί το 10% του συνόλου του πληθυσμού και στη συντριπτική πλειοψηφία της έρχεται αντίθετη με τη γνωμοδότηση της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Αν συνυπολογίσουμε και τις λοιπές θρησκείες που συνυπάρχουν στον Ελλαδικό χώρο, το ποσοστό το οποίο «εκφράζει» η Ορθόδοξη Εκκλησία μειώνεται πολύ πιο κάτω από το 80%. Για να μην κατηγορηθώ ότι κάνω παιχνίδια με λέξεις και αριθμούς, απλά θα πω πως ένα 20% είναι ένα τεράστιο ποσοστό, το οποίο δεν πρέπει να μένει άνευ δικαιώματος γνωμοδότησης, πολύ μάλλον δε σε μια Δημοκρατική χώρα.

Διαχωρίζετε την ερωτική αγάπη από την Αγάπη. Και σας ερωτώ, πιστεύω με λογική βάση: στο διαχωρισμό αυτό συγκαταλέγετε και την ερωτική αγάπη ενός αντρογύνου; Μπορείτε να διαφωνήσετε ότι η ίδια η πηγή της οικογένειας που προασπίζονται οι ενάντιοι στον ομοφυλοφιλικό γάμο είναι η ερωτική αγάπη; Μπορείτε να διαφωνήσετε ότι τα παιδιά είναι καρποί αυτού του είδους της αγάπης; Γιατί λοιπόν στην περίπτωση ετεροφυλίας αυτή η αγάπη είναι αρετή και ακρογωνιαίος λίθος του ανώτερου των κοινωνικών αγαθών και στην περίπτωση ομοφυλίας είναι μίασμα; Γιατί απλώς την «δικαιολογείτε» (sic) και δεν την επιβραβεύετε, αφού βασικό επιχείρημα κατά του ομοφυλοφιλικού γάμου είναι και το δημογραφικό πρόβλημα;

Και αν στη φαρέτρα επιχειρημάτων προστεθεί ο διαχωρισμός βάσει ικανότητας τεκνοποιίας, τότε ρίχνουμε στην πυρά και τα άτεκνα ετερόφυλα ζευγάρια; Αυτών η αγάπη είναι οικουμενική, επειδή η προσωπική κ εστιασμένη ερωτική αγάπη όπως αποκαλείτε τον έρωτα, δεν είναι καρποφόρα;

Δε θα διαφωνήσω ότι κάποιοι φθάνουν μέχρι των ορίων ανθρωποκτονίας τυφλωμένοι από ερωτικό πάθος. Αλλά όπως αναφέρετε κι εσείς πρόκειται περί ερωτικού αμόκ (sic), ψυχοπαθολογικής κατάστασης, όπως η ερωτομανία επί παραδείγματι. Σε αυτό το σημείο ας τονισθεί προς απάντηση κι άλλων σχολιαστών πως η ομοφυλοφιλία ΔΕ θεωρείται ψυχική νόσος, ούτε ψυχολογική παρέκκλιση, βάσει των American Psychiatric Association και American Psychological Association (πληροφορίες επ’ αυτού υπάρχουν στα αντίστοιχα sites). Επομένως ας μην είμαστε παράλογοι (ή έστω στο μεταίχμιο λογικής και προκαταλήψεων) για το αν η ομοφυλοφιλία είναι ψυχική νόσος. Η επιστήμη είναι σαφής σε αυτό το θέμα. Οι διαφωνούντες και με την επιστήμη και την έρευνα μάλλον εμμένουν στο παπικό «πίστευε και μη ερεύνα».

Δυστυχώς στην ίδια απάντηση θα αναγκαστώ να απαντήσω σε κάποιον ακόμα συνομιλητή που με το δικό του μεγαλείο ψυχής παροτρύνει τους ομοφυλόφιλους να «κύψουν την κεφαλήν», αισχυνόμενοι για την αυθάδεια με την οποία απευθυνόμαστε στο πρόσωπό σας. Λέγοντας μάλιστα πως «δεν έχει ποιότητα η ύπαρξη μας» (sic). Προσωπικά πιστεύω πως υπήρξα τουλάχιστον ευγενικός συνομιλητής (στα πλαίσια του γραπτού/ηλεκτρονικού διαλόγου). Θα ήθελα να μην χρησιμοποιήσω την ίδια γλώσσα λοιπόν με αυτόν τον συνομιλητή, αλλά να τον παραπέμψω αφενώς σε ένα πολύ όμορφο κείμενο το οποίο διάβασα μέσα στον ιστολόγιο σας, με τίτλο «Η ΠΛΑΝΗ ΤΩΝ "ΕΥΣΕΒΩΝ" ΑΝΘΡΩΠΩΝ» και φιλικά να του συστήσω να το εμπεδώσει και να το συμβουλευτεί πριν προσφύγει ξανά σε χαρακτηρισμούς. Και αφετέρου να παραπέμψω στο λόγο του Ιησού «ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω». Να του θυμίσω, κλείνοντας, ότι η ομοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή! Και πως ο μόνος λόγος για να περάσει κάποιος την έξοδο κινδύνου που αναφέρει, θα ήταν για να αποφύγει τον κίνδυνο του ρατσισμού, των ύβρεων, της περιθωριοποίησης και της μανίας (εκδηλωμένης με βία σωματική ή φραστική) με την οποία ορισμένοι (ευτυχώς όχι όλοι) αντιμετωπίζουν τους ομοφυλόφιλους.

Δε θα ζητήσω από κανέναν άγιο της καθημερινότητας να μας πλύνει τα πόδια και να μας τα σκουπίσει με τα μαλλιά του, σε προσπάθεια αδελφικής προσέγγισης, ακόμα κι αν θεωρεί πως έχουμε πρόβλημα. Δυστυχώς βιώνω τον ρατσισμό καθημερινά για να ελπίζω σε θαύματα. Θα παρακαλέσω όμως με λύπη για τον φαρισαϊσμό ορισμένων (και ευτυχώς πάλι πρόκειται για περιορισμένο αριθμό), τουλάχιστον να μην «σταυρώνετε ημάς άρον-άρον».

Φοίβος


Υ.Γ. προς τον χρήστη M.K.S.:
Στο Ελληνικό χριστιανικό σχολείο δε σας ανάγκασαν ποτέ να διαβάσετε Καζαντζάκη; Αισχύλο δε διαβάσατε, μέσα στον οποίο υπάρχει απόσπασμα των Μυρμιδόνων, όπου ο Αχιλλέας απευθύνει ερωτικό θρήνο προς τον Πάτροκλο; Σαπφώ δε σας ανάγκασαν να διαβάσετε; Τα συμπεράσματα δικά σας...



Σχόλιο του Μητροπολίτου για την απάντηση που λογοκρίθηκε:

Αγαπητέ "Phoebus"

Δεν μπορώ να αναρτήσω τό σχόλιὀ σας, διότι δεν επιθυμώ να ανοίξουμε διάλογο περί της ηθικής ή μή συμπεριφοράς των gays στον ιστότοπο ενός εκκλησιαστικού προσώπου. Ἀλλος είναι ο σκοπός αυτού του Blog. Δεν απευθύνεται σε ανθρώπους της κατηγορίας, στην οποία ανήκετε, κατά την ομολογίαν σας.
Στό προηγούμενο σημείωμά μου σας εἰπα αρκετἀ.
Πρέπει να λάβετε υπ'ὀψει σας το Νόμο του Θεού και όχι τίς γνώμες των οποιονδήποτε Ὀργανισμών του κόσμου τούτου κλπ. Ο Νόμος του Θεού απορρίπτει κάθε ανώμαλη σαρκική σχέση. Τά Σόδομα καί τά Γόμορρα φανερώνουν την οργή του Θεού κατά των ομοφυλοφίλων. Αντιθέτως στην περίπτωση της πόρνης γυναικός, ο Κύριος έδειξε συμπάθεια. Εξ αφορμής αυτού του περιστατικού είπε τούς λόγους: "ο αναμάρτητος πρώτος τόν λίθον βαλέτω". Δεν έχουμε αντίστοιχη περίπτωση για τους ομοϊδεάτες σας.
Τελειώνοντας, σας λέγω:
ΠΡΩΤΟΝ: η αμαρτία, στην οποιαδήποτε μορφή της, οδηγεί στην καταστροφή και στό θάνατο!
ΔΕΥΤΕΡΟΝ: η φύση εκδικείται όποιον καταλύει τους φυσικούς νόμους. Και η πιό μεγάλη καταδίκη της φύσεως είναι ότι με τους gays αυτοκαταργείται και αυτοδιαλύεται το ανθρώπινο γένος! Καταστρέφεται τη ζωή, κύριε! Ήλθετε στη ζωή και πρέπει να την μεταδώσετε! Ποιός σας έδωσε το δικαίωμα να κληροδοτείτε το ΘΑΝΑΤΟ;
ΤΡΙΤΟΝ: Μη ζητείτε νομιμοποίηση της αμαρτίας σας στα κείμενα αρχαίων φιλοσόφων, στην τέχνη ή στη συμπεριφορά των καλλιτεχνών!
Ο Χριστός ήλθε για να αλλάξει την συμπεριφορά των ανθρώπων. Ο χριστός ήλθε ως Ελευθερωτής! Ελευθερώνει τόν άνθρωπο από τα δεσμά της ΑΜΑΡΤΙΑΣ!

Η εντολή του Δημιουργού Θεού πρός τόν άνθρωπο είναι: "αυξάνεσθε καί πληθύνεσθε".

ΑΡΑ ΚΙΝΕΙΣΘΕ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΘΕΛΗΜΑΤΟΣ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΩΝ ΝΟΜΩΝ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ. Αυτό δεν σας ανησυχεί; Σκεφθείτε όμως, ότι κάποτε θα κριθήτε για τη συμπεριφορά σας. Υπάρχει μέλλουσα κρίσις! Υπάρχει Παράδεισος καί κόλασις! Ο καθένας μας επιλέγει τόν τόπο της μελλοντικής -καί οριστικής- ζωής του.
Αυτά με αγάπην πρός υμάς και πρός τήν αλήθειαν.
+ Ο Κ & Αι. Α
Παρασκευή 06.06.2008
6 Ιούνιος 2008 9:09 πμ